Niepełnosprawna choinka

 

Heeej!
Już po świętach, każdemu pewnie przybyło chociaż trochę na wadze. Chciałabym, żeby istniał jakiś ciekawy sposób na chudnięcie. Hmm...
O! Może zbieranie żetonów albo jakichś fajnych rubinów (albo innych kryształków). Później można by je wymienić na super cudowny eliksir, który powoduje szybkie i bezbolesne spalenie tkanki tłuszczowej. Uhh. ale to byłaby świetna sprawa.
Troszkę się rozmarzyłam...



Wracając do świąt, to mam nadzieję, że każdy spędził je w spokojnym, rodzinnym gronie z duuużą dawką miłości. Ja cieszę się, że mogłam tak właśnie je spędzić. Prezenty oczywiście dla mnie nie są tak ważne, bo liczy się gest. Ale, ale jestem ze swoich bardzo zadowolona. Kochana siostra zadbała o część kosmetyczną, bo dostałam od niej i jej chłopaka zestaw głównych kosmetyków do makijażu i całe szczęście jest tam instrukcja haha
No cóż... Ja zdecydowanie nie należę do tej części nastolatek, która umie dobrze nałożyć podkład (tak haha czuję się jak w masce więc ograniczam do minimum), a co by tu dopiero mówić o ładnym makijażu. Może w końcu się nauczę jak prawidłowo podkreślić policzki chomiczki. Czasem mam wrażenie, że jestem zbiorem słabych cech moich przodków... Kości policzkowe zgubiły się gdzieś w tych pultynkach.


Ostatni raz już spróbuję nawiązać do świąt. Kurczę, czemu nie kończę na jednym temacie...
Nigdy nie pozwolę na to, aby w domu była obrzydliwa, sztuczna drapaka. W tym roku latałam po ogrodzie z mamcitą, aż znalazłyśmy całkiem niezłą "tłustą" - taką zażyczyła sobie siostra, choineczkę. Rosła bliźniaczo, więc ma prawidłowo rozwiniętych 75% gałązek, ale nikt tu nie będzie dyskryminował niepełnosprawnych drzewek! Jako posiadaczka takowej legitymacji, byłabym ostatnią osobą, która powiedziałaby dosadne "NIE". Została dopchana oczywiście do ściany, żeby nikt nie wyśmiewał jej mankamentów. Jeszcze posypałyby się igły i co to byłaby za żałoba świąteczna?
Trzeba było ją lekko podrasować, więc spryskałam ją sztucznym śniegiem, mimo że była pierwotnie srebrna. Troszku mnie poniosło, aż osiwiała... Także właśnie spoglądam z politowaniem i miłością na niepełnosprawną staruszkę. Z dwojga złego lepsza siwa niż łysa... Po ozdobieniu srebrnymi i złotymi bombkami oraz moimi super pierniczkami, wygląda całkiem nieźle. Myślę, że nawet jakiś przystojny świerk mógłby się za nią brać. Może rzuciłby pyłkiem...



Doobra, chyba wystarczy już o świętach, bo zmierza to w co najmniej dziwnym kierunku.

Odpoczywam i korzystam z wolnego, ale ciągle męczy mnie myśl, że po powrocie mam cały tydzień zasypany. A no i plus matma. To już oddzielny temat... 
Kończę ten temat, nie mogę dać się owładnąć złym emocjom...

Korzystajcie póki możecie z wolnego!